يک زن 16 ساله در حاملگي اول به علت فعاليت منظم رحمي و افاسمان کامل و اتساع سرويکس به ميزان 5cm در بخش زايمان بستري مي شود . CTG ضربان قلب طبيعي را به جز کاهش پايه تغيير پذيري با افت هاي تأخيري نشان مي دهد . مکونيوم تازه غليظ مشاهده شده است و PH نمونه خون جنين 1/7 است .
عمل سزارين به دليل ديسترس جنيني انجام مي شود . چگونه اين کار انجام مي شود ؟
آمادگي شامل دسترسي وريدي ، تعيين گروه خون و ذخيره خون براي انتقال خون احتمالي ، سيترات سديم ± راني تيدين ( جهت کاهش ميزان وقوع سندرم مندلسون ) ، پروفيلاکسي ترومبوز مناسب و پروفيلاکسي آنتي بيوتيکي ، بيهوشي ( اسپينال ، اپيدورال يا عمومي ) و کاتتريزاسيون است .
ميز بايد 15 درجه به سمت چپ منحرف شود ( تا فشار آئورتوکاو را کاهش دهد ) .
برش رحمي مي تواند عرضي ( در قسمت تحتاني رحم ) يا عمودي ( کلاسيک ) باشد . سزارين قسمت تحتاني رحم تاکنون بيشترين مورد مصرف را داشته است و ميزان کمتري از پارگي آتي رحم را دارد که همراه التيام بهتر و عوارض پس از جراحي کمتري است .
برش سزارين کلاسيک دسترسي بهتري براي قرار عرضي به دنبال پارگي کيسه آب ، يا در صورت جفت سر راهي قدامي بسيار پر عروق ، جنين بسيار نارس ( به خصوص پس از پارگي خود به خودي کيسه آب ) ، يا فيبروم بزرگ قسمت تحتاني رحم فراهم مي آورد .
اما احتمال پارگي اسکار طي حاملگي هاي بعدي به دنبال برش رحمي عمودي بسيار بيشتر است .
در اين مثال ، برش عرضي در قسمت تحتاني شکمي انجام مي شود ، چربي و غلاف رکتوس برش داده مي شود تا صفاق را باز نمايد .
مثانه آزاد و به سمت پايين هل داده مي شود و برش عرضي در قسمت تحتاني رحم انجام مي گيرد . سر بچه از طريق فشار ثابت روي قوس فوندال از طرف دستيار بيرون آورده مي شود ( گاهي اوقات فورسپس ريگلي مورد احتياج است ) .
اگر بچه در نمايش بريچ باشد کشش لگني از طريق گذاشتن انگشت در پشت هر طرف از لگن خميده انجام مي گيرد ، يا اگر عرضي باشد يک پا بايد شناسايي شود و ابتدا بايد در حالت بريچ زايمان شود ( يعني چرخش پوداليک داخلي ) .
پـس از زايـمان ، اکـسي توسـين وريـدي يـک دوز تـجويـز مي شود و پس از انقباض رحمي ، جفت زايمان مي شود .
هموستاز از طريق فورسپس هاي مستقيم شرياني کسب مي شود و از خالي بودن رحم و اينکه کيست تخمداني وجود ندارد ، اطمينان حاصل مي شود و برش رحمي در دو لايه با نخ قابل جذب بسته مي شود ( مانند ويکريل ) ، غلاف رکتوس در يک لايه و پوست نيز در يک لايه دوخته مي شوند .
 
سه سال بعد وي مجدداً حامله مي شود . او نگران است که ممکن است در حين زايمان مجدداً احتياج به سزارين داشته باشد و در مورد امکان سزارين انتخابي سئوال مي کند . فوايد و مضرات آن چيست ؟
سزارين به خصوص وقتي به صورت اورژانس انجام شود خطر بيشتري از موربيديتي و مورتاليتي نسبت به زايمان واژينال دارد که بيشتر به دليل بيماري ترومبوآمبوليک ، خونريزي و عفونت است .
با استفاده از ترومبوپروفيلاکسي ، آنتي بيوتيک پروفيلاکسي و بيهوشي موضعي مي توان عوارض را به حداقل رسانيد .
در حاملگي هاي بعدي شانس کمي از پارگي اسکار حين زايمان وجود دارد . بنابر اين ما بايد سئوال کنيم شانس زايمان واژينال در اين هنگام چگونه است ؟
 در اين مثال ، سزارين به علتي به نام ديسترس جنيني است . بنابراين عاقلانه آن است که جهت زايمان واژينال برنامه ريزي شود اما تصميم گيري نهايي بايد بر مبناي نظر جمعي بيمار و متخصص زايمان باشد .